Ben,
Karadayı'nın oğlu İbrahim ERKAN (emekli öğretmen)
Adana'da yaşıyorum. Adana'ya yerleştim. Kendim yazmış
olduğum köyümle ilgili iki şiirimi Dedeyazı köylülerime
armanağan ediyorum. Yurt içinde ve yurt dışında bulunan tüm
köylülerime saygı, sevgi ve selamlarımı sunarım.
BİZİM
KÖYÜN YAYLALARI
24.05.1974
Keşiş
Dağı duman bürümüş başın
Dağılır
dumanın poyraz esiyor
Çayır,
çimen boldur bulunmaz eşin
Dere,
tepe azgın sular coşuyor
Kızılyar,
Kürkür'e eş olamadı
Kocaboy,
çiftlerde öç alamadı
Kuyucuk
kurbandan güç alamadı
Daha
kazanlarda etler pişiyor
Ilıcak,
Eşmeden su bulamadım
Söğütlü
Kuyu'dan zevk alamadım
Ballıkta,
Dilavda hiç duramadım
Giden
yaylacılar nasıl yaşıyor.
Kartal
Dağı Elbistana yol verir
Uzar
gider, Toroslara bel verir.
Göl
Yaylası koyun, kuzu bol verir
Taşlık
Deresinden yolu aşıyor
Aksuya,
Koruya daha ileri
Açmıştır
Başyurtun mor sümbülleri
Salınıp
gidiyor Yayla Dilberi
Ahu
gözlerine aklım şaşıyor.
Bıllız
Dağı bağlı Orta Tepeyle
Yaylalar
komşudur, şu bizim köyle
Sayın
Tepesinden bir seyran eyle
Bizim
eller ne alemde yaşıyor
Yoğurdu,
kaymağı, sütü bol olur
Gece,
gündüz yokuşları yol olur
Yaylacının
yanakları al olur
Deli
gönlüm ardı sıra koşuyor
Erkani,
yaylada yaylayamadın
Bir
türlü gönlünü eğleyemedin
Bilmem,
neden uyum sağlayamadın
Nazlı
yarim bana ondan küsüyor.
İbrahim ERKANİ
DEDEYAZI
21.09.2006
Yolun,
sokağın kalmamış
Neler
olmuş, Dedeyazı
Bu
iş, hiç iyi olmamış
Yazık
olmuş Dedeyazı
Arpalık,
Közyatak mera
İşgal
olmuş sıra sıra
Sonunuz
gelmez hayıra
İyi
düşün Dedeyazı
Nerede
köyün meydanı
Sanki
çalınmış heryanı
Şimdi
git, köyünü tanı.
Tanınmıyor
Dedeyazı.
Sağlık
Ocağın kapanmış
Anaların
canı yanmış
Uyuma,
herkes uyanmış.
Ne
uyursun Dedeyazı
Her
tarafın maden dolu
Toz
kaplamış sağı solu
Bumu
işin kolay yolu
Ne
durursun Dedeyazı
Kooperatif
de bitmiş
Ortaokul
elden gitmiş
Sanki
her şey iflas etmiş
İşin
çok zor Dedeyazı
Su
savaşı köyü bölmüş
Akıllı
adamlar ölmüş
Çoluk
çocuk başa gelmiş
Dertlerin
çok Dedeyazı
Sokakta
ışık yanmıyor
Derler
ampül dayanmıyor
Neden
köylü uyanmıyor
Uyan
artık Dedeyazı
Erkani,
sözlerin uymuş
Taşı
gediğine koymuş
Kimi
duymaz, kimi duymuş
Duysan
beni, Dedeyazı
İbrahim ERKANİ |